niemiecko » polski

Mịni <‑s, ‑s> [ˈmɪni, ˈmini] RZ. r.m. pot.

Ụni2 <‑s, ‑s> [y​ˈniː, ˈʏni] RZ. r.n.

uni [y​ˈniː, ˈʏni] PRZYM. inv

sin

sin MATH Abk. von Sinus

sin
sin

Zobacz też Sinus

Si̱nus <‑, ‑[se]> [ˈziːnʊs] RZ. r.m. MATH

sinus r.m.

sịnd [zɪnt] CZ. cz. nieprzech., bezosob.

sind 1. und 3. pers pl präs von sein

Zobacz też sein

I . se̱i̱n <bin, bist, ist, sind, seid, war, gewesen> [zaɪn] CZ. cz. nieprzech. +sein

2. sein (alt sein):

5. sein (empfunden werden):

6. sein (hergestellt sein):

7. sein (ergeben):

2 und 2 ist 4
2 plus 2 jest 4

11. sein mit zu und substantiviertem Verb:

sạnn [zan] CZ. cz. nieprzech.

sann cz. prz. von sinnen

Zobacz też sinnen

sịnnen <sinnt, sann, gesonnen> [ˈzɪnən] CZ. cz. nieprzech. podn.

1. sinnen (grübeln):

2. sinnen alt (trachten nach):

Chcesz dodać słowo, frazę lub tłumaczenie?

Wyślij nowe hasło.

Interfejs: Deutsch | български | English | Español | Français | Italiano | Polski | Русский | Slovenščina | Srpski